woensdag 1 april 2015

Het Universum sprak

Als je in Chicago woont heb je een overweldigende keuze aan vrijetijdsbestedingen. Moeilijk kiezen dus, zeker als je in zoveel geïnteresseerd bent als ikzelf.

Maar als je door ‘het Universum’ uitgenodigd wordt om aan een schrijversworkshop in Chicago deel te nemen, net nadat je je, samen met een Belgische vriendin, had voorgenomen om een verhaal neer te pennen, dan weet je dat je moet gaan.

Ik licht even ‘het Universum’ toe. De Amerikaan Mike Dooley had jaren geleden beslist om, in naam van het Universum, dagelijks een positief berichtje aan zijn emailcontacten te sturen. Al jaren lees ik elke ochtend zijn inspirerende boodschap. Jij kan trouwens de 675.001e persoon worden die een dagelijkse ‘Note from the Universe’ ontvangt.
Dus Mike Dooley sprak, tijdens de Chicago Writers Workshop, over de kunst van je dromen na te leven.
Een aantal personen van uitgeverij HayHouse vulde zijn boodschap aan met praktische informatie over de redactie en de uitgave van een boek.
Ik wil graag met jullie Mike Dooley’s gps-metafoor delen.

De klassieke formule om tot een resultaat te komen: actieplan + uitvoering = gewenst eindresultaat.
Ik wil iets bekomen, dus plan ik al mijn stappen er naar toe en voer ik die ook uit.

De Mike Dooley formule om tot een resultaat te komen:
gewenst eindresultaat + actie = de te ondernemen acties.
Ik wil iets bekomen, dus ik start gewoon met 1 stap en heb er alle vertrouwen in dat de volgende
stappen onderweg wel duidelijk zullen worden en ik uiteindelijk mijn einddoel zal bereiken.
En ik citeer Mike “Your brain is too small to realize how you’ll get there. That’s why you feel like you carry all the weight on your shoulders when you follow a certain plan that desperately needs to be successful. And you won’t see any other opportunities on the way.”

Dus de gps-metafoor:

  • Je formuleert duidelijk je eindbestemming.
  • De gps start haar berekening over de kortste, aangenaamste weg van de plaats en tijd waar je op dat moment bent.
  • Enkel als jij de eerste stap zet, met name je auto in eerste versnelling zetten, zal de gps zeggen welk je volgende stap is.
  • Bij elke verdere stap die je zet zal de gps de daaropvolgende stap duidelijk maken.
  • Als je een verkeerde stap zet of je was niet aan het opletten zal de gps je vertellen hoe je terug richting eindbestemming geraakt. (Als je stopt, stopt ook de gps.)
  • ‘Hoe’ er te geraken wordt volledig door de gps berekend en voortdurend aangepast aan de omstandigheden die er zich op dat moment voor doen.
  • In de hele tijd dat jij een actie onderneemt en de gps de volgende actie vertelt, ben je niet zeker of en wanneer je zal aankomen. Pas als je de eindbestemming ook echt ziet weet je dat je er bent.
  • Met andere woorden: het leven kan veel eenvoudiger en lichter zijn als we het gewicht van actieplannen achterwege laten. We hoeven gewoon duidelijk onze wens te formuleren en we nemen de eerste stap. En voor elke stap zal ‘het universum’ je duidelijk maken welke de volgende stap is. Je moet dus de controle loslaten en vertrouwen hebben dat je de volgende stappen zal zien en er zal geraken (want uiteindelijk weet je pas dat je je doel bereikt hebt als je aangekomen bent).

*vroem*vroem*start*go*continue*magic!

_ _ _

Het werd een zeer inspirerende, warme, transparante, happINEss workshop met 550 andere deelnemers. Ja ja, 550 deelnemers! In Amerika zien ze het groots!

En er hing een ongelooflijke, gezellige energie tussen al die deelnemers. Ik zat bij Ann-Marie die kinesiste was en vond dat ze de mentale gezondheid van haar patiënten ook onder handen zou moeten nemen. En bij Stacey die executive life coach was (een jaar geleden ontdekte dat ze met overledenen kon praten) en haar 46e verjaardag vierde.  Aan mijn linkerkant zat Meegan die jaren verlamd was geweest door een verkeerde operatie, miraculeus was genezen, vervolgens borstkanker kreeg, daar weer van genezen was en er nu een boek over wilde schrijven. We gaven elkaar complimenten over ons rockchick-achtige korte haar. En dan had je ook nog Audrey, de yoga-leraar uit Boston die thee-tattoos op haar arm had staan (thee-link!) en die ik voorstelde om ‘ s avonds mee te gaan naar Poetry Slam in the Green Mill waarop ze antwoorde ‘Oh My God, I am a slam poet and Poetry Slam is 30 jaar geleden uitgevonden door Marc Smith, in the Green Mill!’. ‘Dat kan dan ook geen toeval meer zijn’ antwoordde ik ‘want Marc Smith treedt nog steeds elke zondagavond op!’ We zijn dus uiteraard gegaan. Nooit twijfelen bij zo’n sterke signalen van het universum. En het was lachen geblazen die avond.

_ _ _


‘Ja maar, Ine, ga je nu een boek schrijven?’ hoor ik jullie vragen.
‘Geen flauw idee’ is mijn antwoord ‘Mijn vriendin en ik gaan een verhaal delen, dat is onze eindbestemming.‘
‘Hoe dan?’ vragen jullie je af.
‘Dat weten we dus niet, dat laten we aan de gps over. Ondertussen nemen we allerlei acties in die richting en geeft de gps ons de nodige suggesties om verder te gaan. En wij zijn ervan overtuigd dat we volgend jaar gaan aankomen!’

En dat allemaal zonder een stappenplan. Een serieuze test in ‘loslaten’ en ‘vertrouwen’ voor deze twee over planmatige happINEss madammen.

Vertrouw jij jouw gps?
Heb jij al een voorbeeld van hoe iets lukte zonder actieplan?

2 opmerkingen:

Ik kijk uit naar je reactie