zondag 28 juni 2015

Een zomers dagje aan Lake Michigan

HappINEss is....

genieten van het zonnetje,
 
op je kop staan op het water, 

fietsen lang het meer,

de prairie en de stad ontdekken,

yoga doen op het strand,
...
de hond uitlaten,
met de hele familie barbecueën,
strandvolleyballen,
een boekje lezen,
vliegeren,
....

Aan Lake Michigan is iedereen in happiness-stemming!







woensdag 24 juni 2015

Pot Luck Picknick met Wanderful Chicago

Ik ga voor het eerst naar Ravinia, een openlucht festivalterrein, voor een optreden van de Gipsy Kings.

De activiteit werd voorgesteld in de Meetup-groep ‘Wanderful Chicago’.
Laat me even het concept van Meetup toelichten. Meetup is een sociale netwerkwebsite waar je kan deelnemen aan activiteiten in jouw buurt binnen jouw interesses. Alles wordt voor en door de leden georganiseerd. (Zo organiseer ik ook de Meetup-groep ‘Friends of Belgium in Chicago’.)
Mijn favoriete groep is ‘Wanderful Chicago’ voor dametjes in Chicago, verslaafd aan reizen. Deze keer stellen ze voor om samen naar een optreden van de Gipsy Kings te gaan.

Het is al genieten bij aankomst. Een gekleurde stroom van mensen gepakt met campingstoelen en frigoboxen loopt door de toegangspoort van Ravinia. We installeren ons met picknick-dekens, campingstoelen en een arsenaal aan eten tussen de mensenmassa. Het is er supergezellig. De grasweide zit compleet vol en het is leuk kijken naar de vaste festivalgangers die heuse tafeldoeken, kaarsen en kaas-en wijnschotels bij hebben.



Wij gaan voor een potluck picknick. ‘Als het maar iets met verre landen te maken heeft’ moeten de meesten van ons gedacht hebben, want er is tortilla, tabouleh, falafel, humus, Arabisch brood…



De helft van onze groep heb ik al eerder gezien. Een paar zijn nieuw. Beth is erbij, de ceo en oprichter van WanderfulWorld, een wereldwijde beweging voor vrouwen die reizen. Laura, die nog in Argentinië en Spanje gewoond heeft en met een Argentijn getrouwd is. Vanessa die buiten gesmeten is door haar Amish familie, jaren in oorlogsgebied gewerkt heeft en nu perfusionist in wording is. Lesley die na twintig jaar grafisch marketeer te zijn haar eigen duurzame reisbureau heeft opgericht. En…. Je begrijpt het al waarom ik deze groep zo boeiend vind. Geen Sex and the City praatjes bij deze Amerikaanse dames.



En de Gipsy Kings? Die spelen er op los.
Ik geniet vooral van de sfeer en de praatjes. What a wonderful day with the wanderful ladies of Chicago!

woensdag 17 juni 2015

Wat een planloze dag zoal oplevert

Afgelopen zondag had ik een planloze dag. Een dag waar je spontaan kan doen waar je zin in hebt. En het leverde me dit op: 

  • Na een lange nacht vol donder, bliksem en zwoele temperaturen open ik de gordijnen en zie ik dat er een boom op straat ligt met een geparkeerde wagen eronder. De volgende uren kijk ik nieuwsgierig naar de voorbijgangers die allemaal ‘Oh My God’ zeggen, ontdek ik de eigenaar die er helemaal ‘zen’ onder blijft en volg ik groendienst in hun zaag- en opruimwerk. Het leven zoals het is….

  • In mijn zonnezetel met laptop op de schoot creëer ik mijn website. Deze keer geen gevloek en gesukkel met de technologie. Integendeel, ik heb er zelfs plezier in. Er is nog werk aan maar kijk gerust eens op www.inevanderstock.com.

  • Regelmatig draai ik mijn hoofd even naar links vanuit mijn zonnezetel en zie ik vrolijke voorbijgangers richting het jaarlijkse Midsommarfest wandelen. Vandaag zijn de (homo)mannen in de meerderheid. Ze dragen de perfecte shorts in alle kleuren van de regenboog, een getailleerd hemdje en strooien hoed. Een plezier om naar te kijken. En Jani zou content zijn!

  • In de late namiddag wil ik ook naar buiten. Ik wandel richting Midsommarfest maar mijn gevoel zegt me dat ik geen zin heb in de festivaldrukte. Dus keer ik rechtsom en ga naar mijn geliefde Lake Michigan. Met mijn onderweg gekochte salade zet ik me onder een boom en kijk naar de kleine menigte strandgangers die er om 18u nog is. Het begint te regenen. Ik open gewoon mijn paraplu en eet verder. De volwassenen schuilen in het strandpaviljoen of onder de reddersstoelen. De kinderen spelen gewoon verder. De barbecueënde families verzetten zich onder de bomen. Niemand laat zich doen door het weer. Heerlijk toch! De drie redders, die elk in een bootje in het water de grens aangeven, ondergaan hun lot. Ze kunnen niet weg want er is één zwemmer in wetsuit baantjes aan het zwemmen. Een kwartiertje later is het weer droog en gaat iedereen verder met genieten. 

  • Om 19u ben ik terug thuis en krijg ik zin om grote inkopen te doen. Voor het eerst in mijn leven loop ik op een zondagavond op mijn dooie gemakje in een hypermarkt rond. Een bijzonder gevoel.

  • In bed kijk ik naar de eerste aflevering van Netflix-serie Grace and Frankie. De perfecte afsluiter voor deze planloze dag.
Wat een voorrecht om een zonnezetel te hebben in een mooie straat in Chicago, vlakbij het Meer met supermarkten die 24u per dag open zijn. Dit is happINEss in the Windy City.

Ik raad iedereen een planloze dag aan. Plan die desnoods in! En behoed je er voor dat je al gaat bedenken wat je die dag gaat doen. Dat komt wel spontaan in je op. Geniet ervan!

woensdag 10 juni 2015

De impact van een Mustang

Het is Bart's verlangen naar een Ford Mustang dat er voor gezorgd heeft dat we nu in de VS wonen.

Zo gaat het verhaal:

In 2009 toeren we vier weken door Californië, Utah, Arizona en Nevada. Het om-het-eerst herkennen van een Ford Mustang wordt ons spelletje tijdens de lange autoritten. En Bart's verlangen naar een eigen Mustang groeit tijdens diezelfde reis.

Eens terug in België klinkt het hebben van een Mustang vrij absurd. Enerzijds moet zo’n auto ingevoerd worden met het nodige papierwerk, kan je ik-weet-niet-hoe-ver rijden naar een garage bij herstellingen en hebben wij geen plek om die veilig weg te zetten. En anderzijds staat er hybride bedrijfswagen voor de deur waar weinig mee gereden wordt.
Toen zijn we gestart met te zeggen 'Als we in Amerika wonen, koopt Bart zich een Mustang’.

De volgende jaren komt de Mustang slechts af en toe ter sprake. En telkens komt de zin 'Als we in Amerika wonen, koopt Bart zich een Mustang’ wel naar boven.

Tot ik begin 2013 aan Bart vraag wat hij voor zijn verjaardag wenst. Zijn antwoord luidt ‘een Mustang’. Dus krijgt hij een t-shirt met Mustang, zelf gemaakt;


Drie maanden later krijgt Bart bericht dat hij mag gaan werken voor de vrij recent opgerichte poot van zijn firma in de VS. Jiepie, een (oranje) Mustang ligt in het verschiet.

Acht maanden later wordt het visum geweigerd. Snik, geen (oranje) Mustang.

Bart's verjaardag is weer daar en ik vraag wat hij graag wil hebben. ‘Een Mustang’ is het antwoord.
Dus krijgt hij een broek van het merk Mustang, zelf gekocht;


Twee maanden later wordt het opnieuw aangevraagde visum goedgekeurd. Even later wonen we in Chicago. En exact twee maanden na aankomst koopt Bart zich deze Ford Mustang;


Hij is olijfgroen. Net zoals de Mustang-broek.
(Ik zat fout met de oranje kleur voor een Mustang, veel te moeilijk om te vinden...)

En zo rijdt Bart nu rond met een Ford Mustang van 2006. Fiston, zo heet de Mustang, houdt vijf maanden winterslaap in de garage wanneer ik eens per week met de Jeep boodschappen doe door de sneeuw.  En de overige zeven maanden staan de Jeep en de Mustang wortel te schieten want dan doen we weer alles met de fiets. Maar dat is bijzaak in dit verhaal…

Het ‘U vraagt, wij draaien’-principe van het Universum is hier echt wel van toepassing, he?!
Vraag nog vandaag en ontvang morgen, volgende week, volgend jaar…!
En kies een realistische kleur, hihi.

Hebben jullie ook zo’n verhaal?
Of zitten jullie in de ‘U vraagt’-fase, wachtend op het Universum dat beslist wanneer de tijd rijp is om te ‘draaien’?

woensdag 3 juni 2015

You are beautiful

Yes you are!



We wonen in Andersonville en in Andersonville willen ze iedereen laten weten dat ze prachtig zijn, vanbinnen en vanbuiten.

Dus startte het bestuur van Andersonville in het najaar een Kickstarterproject, waarbij ze geld inzamelde van inwoners en sympathisanten om dit kunstproject te kunnen realiseren. Wij schonken 15$ en kregen 25 stickers in ruil die we met plezier uitdelen. In totaal werd 7.312$ van de gemeenschap ingezameld, wat meer is dan de nodige 5.500$.

Vrijwilligers werden ingeschakeld om de letters te verven en op te hangen. En je kan er niet naast kijken, hier zijn ze dan;



 


Met het extra geld werd 1 bord geschonken aan de Lawndale wijk in West-Chicago en 1 bord aan Englewood in Zuid-Chicago. Twee wijken die een positieve boodschap extra kunnen gebruiken.

Kunstenaar Matthew Hoffman wil wereldwijd zijn positieve boodschap verspreiden.
Zouden de nuchtere Belgen er ook iets aan hebben?