woensdag 16 september 2015

A roadtrip to Paradise

Last minute beslis ik van mijn vrijheid te genieten en gun mezelf vier dagen om te disconnecteren. 
Eens in Michigan gebeurt dat disconnecteren automatisch, want ik heb geen gsm ontvangst meer en amper wifi.

In de winter langlauf je over het bevroren meer naar Macinac Island. In de late zomer neem je alsnog de ferry. En wow, bij aankomst vlieg ik terug in de tijd. Ik sta in een bedrijvige straat uit de jaren stilletjes waar me een bijzondere stilte opvalt. Gemotoriseerde voertuigen zijn hier niet toegelaten. Paard en kar staat klaar om bezoekers te vervoeren. Amish slalommen met hun fiets langs de paardenpoep op de weg. Elke toerist (inclusief de Amish) kiest voor een fiets of een kar.
Ik geniet van het disconnecteren.

Een paar uren later dobbert mijn ferry twee uur langer dan voorzien op het water. Het anker kwam spontaan los en we ‘hangen’ vast in Lake Huron. Gelukkig heb ik een boek mee en probeer al lezend niet zeeziek te worden.

Op weg naar Paradise regent het. Niemand anders rijdt op dit vroege uur over deze desolate weg. De enige radiopost die helder doorkomt zendt een preek uit over ‘tevredenheid’. Ik beslis de bijbelradio een kans te geven. De priester is een geweldige verhalenverteller. Maar wie de wereld kent doorprikt het dictatoriale van de boodschap. Hij lacht mensen uit die tevredenheid vinden in biologische groenten en yoga-oefeningen. Dertig minuten later komt eindelijk de conclusie dat we tevreden moeten zijn met eten en kleding, niet meer dan dat. Wel, ik ben vooral tevreden dat het gestopt is met regenen, ik in het Paradijs op aarde ben aangekomen en ik geen christen ben.

Het is heerlijk ‘zen’ rijden in Michigan’s Upper Peninsula. De radio heb ik opgegeven, mijn telefoon is buiten dienst, af en toe kruis ik een tegenligger en af en toe passeer ik een slapend dorpje. Ik word omringd door stilte, helder groen, alerte hertjes, gevlekte kraanvogels en veel water.

In mijn airbnbs staan de deuren gewoon open en verwelkomt een briefje me naar mijn kamer. De eigenaars zie ik niet, wel de fonkelende sterrenhemel 's nachts.

De vierde dag rijd ik Wisconsin binnen en het landschap verandert onmiddellijk van bos naar akkerland, van radiostilte naar te veel keuze, van alerte hertjes naar reclameboodschappen, van geen bereik naar alle bereik. Het connecteren is weer begonnen.

Ik bezocht:


 

 

 







PS: Op deze trip maakte ik kennis met Lake Huron en Lake Superior. Lake Erie ontmoette ik op mijn roadtrip door Amishland en Lake Ontario op onze roadtrip naar Toronto en Niagara. Lake Michigan spreek ik bijna dagelijks. All Great Lakes seen!

*happINEss*


(Ik werd niet uitgenodigd door deze bedrijven om over hen te schrijven en ontving ook geen vergoeding.)

woensdag 2 september 2015

Ik ga op reis en ik neem mee…

een grote portie liefde voor de natuur.

Want ik ga naar Rwanda!

Samen met BonViage heb ik een trip naar Rwanda uitgewerkt. Als begeleider hoop ik een zestal Amerikanen erg gelukkig te maken te midden van het Afrikaanse regenwoud. Want eens temidden van het regenwoud voel je je klein. En besef je dat we slechts een stofje zijn in het universum. Dat de wereld zonder ons ook verder draait. En dat we onze eigen ‘belangrijkheid’ overschatten.
Rwanda levert een beetje verlichting, in deze stressvolle maatschappij*.



Met een groepje van maximum acht personen trek ik er op uit in januari en juni 2016.
Neem een kijkje op bonviage.com

Met dank aan Lesley die me deel laat uitmaken van haar BonViage.


*’The new art of travel’, Alain de Botton


(Ik werd niet uitgenodigd door deze bedrijven om over hen te schrijven en ontving ook geen vergoeding.)