woensdag 23 december 2015

*Show me the Money!*

Ik heb een superkalifragilisticexpialidoosjes week achter de rug!

Het begon allemaal met een warm baddeke, schuimende bellen, chakra thee (dankje Anne), een schriftje en stift (dankje Wimke). En mijn voornemen om in dat bad neer te pennen waarmee ik blij zou zijn in 2016. En dat ging vlotjes…

Ik ben namelijk zo blij met 2015 dat ik 2016 in dezelfde lijn wil verder zetten met maar één verschilpuntje, deze keer moet het geld opbrengen, ‘al mijn blijdschap’. En ik zeg nog meer, 250 wordt mijn geluksgetal (in eender welke vorm).

Een dag later krijg ik telefoon van vriendin Lesley, die ik zo dikwijls zie dat telefoneren een uitzondering is, en die zo gedacht had dat ze hulp nodig heeft bij het promoten van haar reisbureautje BonViage, en of ik interesse had? Dheuuu…*Magic!*Boom!*.
Een paar dagen later hebben we een onbijtoverleg in ons favoriete Kopi-café en ik val letterlijk achterover in de zachte Marokkaanse kussens wanneer ze me doodleuk vertelt dat ze 250$ per maand kan missen en of ik daarvoor haar social media wil doen? *Magic!*Boom!*.

Tijdens een ander ontbijtje, met andere vriendin Ania vertelt die dat ze zo gedacht had of ik geen theeworkshop voor haar vriendinnen kon organiseren? Dheuuu…*Magic!*Boom!*.
Later spreek ik met haar af om 25$ voor de thee-workshop te vragen, als try-out. Wie weet zijn ze met 10?

Vervolgens krijg ik een e-mail van de Nederlandse touroperator Djoser met de vraag dringend te Skypen. Dat gebeurt 2 dagen later en wat blijkt: hun 3-weekse bus-hoteltour in het Zuid Westen is wat duur uitgevallen (€ versus $) waardoor ze de kost van mega-bus met chauffeur willen verlagen en me vragen of ik het zie zitten om minibus-chauffeur en gids te zijn? Dheuuu… Met mijn baseline ‘life begins at the end of your comfort zone’ zie ik me al vroemen met zo’n minibus in september en oktober. De vergoeding ligt nog niet vast, maar ik ga voor een veelvoud van 250..

Verder afgelopen week:



En al deze werk/geld zaken gebeuren in de 8 dagen nadat ik het bewuste baddeke nam.
Als dat geen *Magic!*Boom!* is??

Is het jou bovendien ook opgevallen dat het nog niet eens 2016 is?!

Massa's werk/geld happINEss.

(Geen van bovenstaande zaken heeft me gevraagd, betaald of voordelen in natura geschonken om over hen te schrijven) 

woensdag 2 december 2015

Eén jaar bloggen: TOEN en NU

Ik weet nog dat me verschillende keren gevraagd werd of ik een blog zou starten, eens in Chicago, en mijn antwoord was eenvoudigweg dat ik geen idee had, dat ik niet wist of ik dat leuk zou vinden. En plots kreeg ik goesting, begon ik te schrijven en vond ik het nog leuk ook. Ik nam me dan ook voor elke week iets happy mee te maken, zodat ik het op mijn ‘happINEss in the Windy City’- blog kon zetten.

Eén jaar bloggen, tijd voor TOEN versus NU:

TOEN wandelde ik een paar keer per week aan Lake Michigan. Ik deed 3 uur over een traject van 6km omdat het meer me zo deed vertragen.
NU wandel ik nog steeds een paar keer per week aan Lake Michigan. Ik wandel 1 uur over een traject van 6km omdat ik nu aan snelwandelen doe.
EFFECT: Ook nu, net als toen, kan ik plots stil staan en popt het antwoord op een vraag in me op of krijg ik een geniale ingeving. Zalig! Bovendien bezorgt het snelwandelen me een soort ‘Flow’ waar ik, eens thuis, nog een paar uur creatief op verder reis.

TOEN waren er 0 aanwezigen op onze housewarming voor de buren.
NU waren er 20 aanwezigen op een living room concert, in onze living dus.
EFFECT: Ik ben nu min of meer gewend aan het feit dat mensen last-minute beslissen of ze komen of niet. En ik vind het zelf heel leuk om last-minute op uitnodigingen in te gaan of last-minute theetjes te gaan drinken. Bovendien hebben we nu een netwerk van kennissen en vrienden én kennen we de buren.

TOEN was het in deze periode -10°c en genoot ik volop van de ijssculpturen aan Lake Michigan.
NU sneeuwt het regelmatig en schommelen de temperaturen rond het vriespunt.
EFFECT: Ik heb er zin in! Laat die permanente, prachtige sneeuw en frisse neuzen maar komen!

TOEN vond ik de ‘all way’-stopregel stom.
NU vind ik de ‘all way’-stopregel nog steeds stom.
EFFECT: een boete van 100$ omdat ik de ‘all way’-stopregel stom vind. De politiecamera registreerde dat ik nog 7km/u reed terwijl stop STOP wil zeggen, ook al is er in de verste verte niemand te zien. En ik had niet eens door dat er ne flik achter mij reed. Stomme boete, stomme regel… maar ik was wel in fout, dus we zwijgen erover.

TOEN was het schrikken met al die spontane complimenten op straat.
NU roep ik vrolijk ‘Thank you and have a good one’ terug met een grote glimlach.
EFFECT: volop genieten! Maar ik ben er nog niet in geslaagd zelf een vreemde op straat een compliment te geven. Dit wordt mijn voornemen voor 2016 (en ik ga dat OOK doen als ik in België ben!)

TOEN vond ik Drive Thrus maar iets raar.
NU vind ik Drive Thrus maar iets raar.
EFFECT: nog nooit gebruik van gemaakt.

TOEN had ik mijn cafeetje gevonden, reiscafé Kopi met lekkere thee en lactose vrij gebak.
NU is Kopi nog steeds mijn cafeetje, al ga ik er wat minder.
EFFECT: En het is ook het cafeetje van mijn vriendin Lesley (Amerikaans) en Ania (Pools-Duits) die in mijn buurt wonen. Last minute afspraken in Kopi zijn dan ook schering en inslag. Maar niet vanavond, want dan komen die twee bij mij thuis eten.

TOEN genoot ik maandenlang van die gekke, verhoogde trein die als metro fungeert.
NU ben ik hem als normaal gaan beschouwen.
EFFECT: geen lachje meer als de trein boven mijn hoofd voorbij zoeft of geen extra genot van de verwarmingselementen op het perron. Maar ik heb sindsdien de expres-bus ontdekt en die verbaast me nog steeds met haar snelheid en met het mooie traject langs het meer.

TOEN deed ik maar wat van dag tot dag.
NU werk ik aan 1001-projecten van dag tot dag.
EFFECT: Laat die projecten in 2016 maar wat opleveren. En in afwachting van het grote geld verdien ik leuk bij als schrijversassistente van ‘in de buurt’-man Albert.

Ge ziet, het is nog steeds ‘happINEss in the Windy City’!

Ine

Ps: TOEN las mijn tante Maggy mijn teksten na op schrijffouten, NU durf ik ze zo lanceren. EFFECT: Ik denk minder dt-fouten (staat er hierboven één?) en Bart, die niet leest by the way, leest mijn blogposts (zogezegd om schrijffouten te ontdekken, maar eigenlijk om te weten wat ik allemaal uitspook…)